شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: اجتماعی
ساعت: 10:51 منتشر شده در مورخ: 1399/12/05 شناسه خبر: 1710866
عضوی از خانواده بزرگ پیوند اعضای کشور در گفت‌وگو با دانا:

جدا شدن پیکر "سینا" از هم برای ما تلخ بود اما نجات جان دیگران شیرین‌تر است/ همسرم پیشنهاد اهدای عضو پسرم را داد

جدا شدن پیکر "سینا" از هم برای ما تلخ بود اما نجات جان دیگران شیرین‌تر است/ همسرم پیشنهاد اهدای عضو پسرم را داد
پدر شادروان «سینا» گفت: هر کسی فرزند خود را دوست دارد و ما نیز همین‌طور، اما از تصمیم اهدای اعضای بدن فرزندمان به دیگران پشیمان نیستیم و آن روز که اعضای بدنش را جدا می‌کردند برایمان تلخ بود اما وقتی به عواقب و نتیجه کار فکر کردیم بسیار خرسند بودیم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ شادروان «سینا صادقی پور» اهل تهران بود که دچار مرگ مغزی می‌شود و والدین او بدون هیچ تعللی، اعضای بدن او را به نیازمندان بیمار اهدا می‌کنند.

«سینا» در زمان مرگ، ۲۷ سال داشت و پس از آنکه هفدهم بهمن‌ماه امسال مرگ مغزی می‌شود، اعضای بدن او شامل کبد، کلیه‌ها، قلب، پانکراس و نسوج را به بیماران نیازمندان به این اعضا اهدا می‌کنند»

خبرنگار ما با پدر شادروان «سینا» به گفت‌وگو نشسته تا علت این حادثه و چرایی اهدای پیکر فرزندش را برای ما بازگو کند.

حسین صادقی پور، پدر شادروان «سینا» درباره چگونگی مرگ فرزندش به دانا گفت: چندی پیش از مرگ «سینا»، او دچار سکته مغزی شد و در اثر این سکته، یک بخش از بدن او فلج شد تا اینکه او را برای به دست آوردن سلامتی، عمل جراحی کردند تا بتواند سلامتی‌اش را به دست آورد اما متأسفانه دچار مرگ مغزی شد.

پدر «سینا» درباره زمان مرگ فرزندش عنوان کرد: دو روز پس از آنکه فرزندم در یکی از بیمارستان‌های تهران سکته مغزی کرد، در آن بیمارستان از دنیا رفت.

وی ادامه داد: پس از آنکه سینا در بیمارستان از دنیا رفت، پیشنهاد دادیم تا بدن او را اهدا کنند و چند نفر بتوانند از اعضای بدن او استفاده کنند، پس از این تقاضا، پیکر سینا را به بیمارستان فیروزگر منتقل کردند.



صادقی پور درباره چگونگی تصمیم اهدای اعضای بدن فرزندش، اظهار کرد: این تصمیم را خودمان گرفتیم و کسی هم مخالف این موضوع نبود؛ تا پیش از این‌ها هم سابقه‌ای از اهدای عضو در بستگان و اطرافیان ما وجود نداشت و حتی تا آن لحظه هم فکر نمی‌کردیم که بیماری پسرمان به این موضوع ختم شود که اعضای بدن فرزندمان را اهدا کنیم.

وی درباره فرهنگ اهدای عضو، گفت: این قبیل کارها مصداق همان نوع‌دوستی است، انسانی را بدون آنکه بشناسیم و از زندگی او اطلاع داشته باشیم به‌واسطه اهدای عضو نجات دهیم. در واقع ما باید همدیگر را دوست داشته باشیم و اگر جان یک فردی را نجات دهیم همان نجات دادن یک قوم است.

 پدر شادروان «سینا»، ابراز کرد: ما صبح روز ۵شنبه، همان روزی که سینا از دنیا رفت به بیمارستان آمدیم و فکر می‌کردیم که دکتر می‌خواهد ما را با خبر سلامتی پسرمان خوشحال کند اما وقتی خبر مرگ مغزی را به ما داد تعجب کردیم و ناراحت شدیم.

وی تأکید کرد: هیچ‌کسی به ما پیشنهاد اهدای عضو را نداد، ما خودمان درخواست دادیم و از قبل اهدای عضو را می‌شناختیم و این اقدام را انجام دادیم.



پدر «سینا» عنوان کرد: پس از شنیدن خبر مرگ مغزی سینا، همسرم به من گفت که سلول‌های مغزی پسرمان از بین رفته و بهتر است اعضای او را اهداکنیم.

او در بخش دیگری از این گفت‌وگو از زندگی شخصی سینا گفت و خاطرنشان کرد: سینا مهندس عمران و به تازگی از این رشته فارغ‌التحصیل شده بود و خدمت سربازی را نیز به اتمام رساند.

این عضو خانواده بزرگ پیوند اعضای کشور با بیان اینکه ما هیچ‌گاه از تصمیم خود درباره اهدای عضو پشیمان نیستم، تصریح کرد: هر کسی فرزند خود را دوست دارد و ما نیز همین‌طور، اما از تصمیم اهدای اعضای بدن فرزندمان به دیگران پشیمان نیستیم و آن روز که اعضای بدنش را جدا می‌کردند برایمان تلخ بود اما وقتی به عواقب و نتیجه کار فکر کردیم بسیار خرسند بودیم. چرا که یک کلیه و اعضای بدن پسرم می‌تواند زندگی دیگران و خانواده‌ها را نجات دهد، در واقع این تفکر ما را اقناع می‌کند که جسم سینا در بدن‌های اهدا شوندگان زنده است و او در این دنیا زندگی می‌کند.

انتهای پیام/ا

https://support.dana.ir/1710866
ارسال نظر
نظرات